Posts tonen met het label Nina Brink. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Nina Brink. Alle posts tonen

woensdag 22 juli 2015

Dit jaar in digitaalverleden.nl

In 1996 

stelt Nina Brink een businessplan op voor het opzetten van een nieuwe internetdienst, World Online.




Meer info op pg. 255-256

Voor de introductie van internet was er reeds een informatie-industrie in Nederland. Het boek Toen digitale media nog nieuw waren geeft een overzicht  van die periode vanaf 1968 tot 1997. Bestel het boek a 29,95 euro (zonder verzendkosten) op http://bit.ly/1DYjRSN

dinsdag 17 maart 2015

Deze dag in digitaalverleden.nl

In 2000  
 


gaat internetprovider World Online naar de beurs. De startprijs van een aandeel is 43 euro, hetgeen de waarde van het bedrijf brengt op 12 miljard euro.  Het aandeel zakt echter razendsnel, toen bekend werd dat CEO Nina Brink vóór beurs aandelen voor een vriendenprijsje had verkocht.



Meer informatie op pg. 237, 255, 256, 271, 274, 276, 292.

Voor de introductie van internet was er reeds een informatie-industrie in     Nederland. Het boek Toen digitale media nog nieuw waren geeft een overzicht  van die periode vanaf 1968 tot 1997. Bestel het boek a 29,95 euro (zonder verzendkosten) op http://bit.ly/1DYjRSN

vrijdag 1 februari 2013

Een boost voor het web: browseroorlog in Nederland (3)

Het succes van Netscape maakte Microsoft wakker. Het bedrijf begon in een razend tempo te werken aan haar internetaanwezigheid en aan een browser. Dat laatste was belangrijk, want het zag er naar uit, dat Netscape verder zou gaan dan alleen maar browsersoftware. Bovendien ontstond er een grote concurrentiestrijd, waarbij Microsoft Internet Explorer bundelde met Windows software. En dit was geen oorlog die via de industrie werd uitgevochten, maar ook in de markt, internationaal en lokaal. Zo ook in Nederland.

Vanaf mei 1993 begon XS4ALL als leverancier van internetverbindingen voor consumenten. In 1994 volgden De Digitale Stad en Euronet*Internet. Zij boden allemaal toegang, niet via browsers, maar via technische software met sockets en trumpets.  Dat waren bepaald geen klantvriendelijke tools.  Bovendien moest je elke keer je informatiedienst kiezen. Toen in 1995 Michiel Frackers eindelijk klaar was met zijn internetlessen voor de KPN stafleden en technici en er besloten werd tot de oprichting van de dienst Planet Internet, was Netscape een must. Maar Microsoft was een stoorzender.

In zijn boek Op zoek naar de heilige graal besteedt Frackers een paragraaf aan het gevecht tussen Netscape en Microsoft in Nederland.  Als nieuwe dienst was het belangrijk om een klantvriendelijke toegang te bieden, die je direct leidde naar Planet Internet. Frackers kreeg van Netscape een zgn. Software Development Kit (SDK), waarmee Netscape geheel aan eigen wensen aangepast kon worden. Wel eiste Frackers exclusiviteit, al was het maar voor één jaar. En hij kreeg het. Toen Jim Clark in Nederland was om zijn jacht van 40 meter te inspecteren, werd het contract getekend. Wel maakte Jim Clark duidelijk dat hij niet te pakken genomen wenste te worden zoals dat met Netscape gebeurd was door AOL. Deze Amerikaanse informatiedienst switchte van de ene op de andere dag met haar keuze van browser en koos voor Microsoft. Clark liet Franckers duidelijk weten dat er niet te sollen viel met hem: ‘Don’t fuck us over like AOL did’, zo liet hij Frackers weten.

Intussen liep Microsoft ook in Nederland te venten met Internet Explorer. De manager Microsoft Benelux bood Planet Internet gratis de browser aan en een advertentiebudget van ruim een miljoen gulden (ruwweg 350.000 euro), als Planet Internet met Internet Explorer in zee zou gaan en niet met Netscape. Maar hij had ook een andere kandidaat op het oog.

 
De keuze werd gecompliceerder toen Nina Brink duidelijk maakte dat zij een nieuwe dienst, World Online, aan het ontwikkelen was onder het motto: voor de kwaliteit kun je beter twee afhaal Chinezen hebben in dezelfde straat hebben. Toen Jim Clark dan ook in Nederland was, werd hij door haar uitgenodigd voor een haastig belegde bijeenkomst in Naarden. In aanwezigheid van Minister Jorritsma van Verkeer en Waterstaat hield hij een nietszeggend toespraakje voor de bühne, maar op de achtergrond werd er hard onderhandeld over het gebruik van Netscape, al was het maar om Planet Internet dwars te zitten. Uiteindelijk koos WorldOnline voor Microsoft, dat de software gebruikte om haar eigen site te promoten. Met de aangepaste Netscape software kwamen de abonnees van Planet Internet direct op de site van de dienst terecht.

Uiteindelijk veroverde ook Microsoft de browsermarkt in Nederland en in Europa. Ook in Europa werd de koppeling van het besturingsprogramma Windows met de browser Internet Explorer aangevochten door de Europese Commissie (EC). Een schikking van 900 miljoen euro, die pas in 2009 effectief werd, heeft nauwelijks effect gehad op Microsofts dominante marktpositie.

 

   

 

donderdag 16 augustus 2012

Dossier World Online eindelijk dicht; einde internethype

Het heeft 10 jaar geduurd om een financiële schikking te bereiken en meer dan anderhalf jaar voordat de kopers van World Online aandelen hun aandeel eindelijk uitbetaald krijgen. Ze ontvangen nu 47 euro, waarin de originele aankoopprijs van 43,20 en de rente verdisconteerd zijn. Nu kan het  dossier World Online na 17 jaar gesloten worden. Daarmee wordt ook een einde gemaakt aan het toonbeeld van internethype en internetgekte van het begin van de jaren 2000. 

World Online kwam op het toneel, toen Planet Internet zich net begon te laten zien. Nina Brink, een zakenvrouw die in hardware had gehandeld, zag tegelijk de hamburgerketen vergelijking: waar een McDonalds is gevestigd, moet ook een Burger King zijn. In 1995 begon ze met het schrijven van een businessplan voor r een nieuwe internet service provider. Met haar relaties in de financiële en computer wereld ondernam ze actie. Ze stapte binnen bij de NS en eiste toegang tot het telecomnetwerk van de spoorwegen, dat tot 1995 het domein van NLnet was geweest. En ze vond er Telfort als partner. Verder keek ze naar de uitgeverswereld en wist de uitgeverij Audax te interesseren evenals de omroep TROS. Ze kon helaas uitgeverij PCM van de Volkskrant en NRC Handelsblad niet binnenhalen, aangezien de CEO, Theo Bouwman, niet met een belastingparadijs van doen wilde hebben.

Eind 1995 organiseerde Nina Brink een bijeenkomst om van Jim Clark, de oprichter van het browserbedrijf Netscape, de exclusieve rechten te krijgen voor de Netscape browser. Clark was in Nederland om zijn nieuwe zeewaardige jacht te inspecteren. Brink had ook de minister van Verkeer en waterstaat, Annemarie Jorritsma uitgenodigd om de bijeenkomst te openen.  Uiteindelijk koos World Online in 1996 voor Internet Explorer van Microsoft, aangezien Planet Internet had gekozen voor Netscape.

In mei 1997 kon World Online zich beroepen op 50.000 particuliere abonnees en 1500 zakelijke relaties. En het bedrijf beperkte zich niet tot Nederland, maar begon een netwerk uit te rollen in heel Europa, van Spanje, Frankrijk, België, Zwitserland en Denemarken. Het begon ook met overnames om het aantal gebruikers te verhogen. Zo nam het begin 1998 The Internet Plaza (TIP) over met 30.000 abonnees en groeide tot 140.000 abonnees. En de ambities waren hoog. Zo wilde het bedrijf in 1999 niet minder dan enkele miljoen abonnees hebben en 8 miljoen in 2002. “World Online is well positioned to take advantage of the fast internet developments in Europe: from a simple means of communication to a solid information-, entertainment- and commercial medium”, zei Nina Brink eind 1998. Maar om die ambitie waar te maken was er geld nodig, dat zou moeten komen uit een beursgang. Een grote campagne werd voorbereid. Het Zwitserse familiebedrijf Sandoz en het Nederlandse bedrijf Reggeborgh van de familie Wessels werden uitgenodigd als meerderheidsaandeelhouders. Abonnees, zelfs zij die alleen een gratis abonnement hadden, kregen prioriteit bij de verdeling van de aandelen. Het aandeel zou en moest een volksaandeel worden.

Op vrijdag 17 maart 2000 ging World Online naar de beurs en noteerde 43 euro per aandeel. Snel na de opening pikte het bedrijf 1,8 miljard euro op. De aandelen stegen boven de 50 euro, maar de dag erna ging de koers naar beneden. Toen de per rapporteerde dat Nina Brink haar aandelen voor de beursgang voor 6 euro aan vrienden en kennissen had verkocht, voelden beleggers zich bekocht. Het was het begin van het einde van World Online. De beursgang was gebakken lucht of een zeepbel. Op 13 april 2000 werd Nina Brink weggestuurd als CEO en werd World Online verkocht aan de Italiaanse ISP Tiscali voor een magere 5,5 miljard euro, slechts een fractie van haar aanvankelijke beurswaarde van 18 miljard euro. Ruwweg 150.000 kopers van aandelen verloren 3 miljard euro, volgens de Vereniging van Effectenbezitters.

(© 2000 Bert Driessen) 

Nu krijgen de oorspronkelijke kopers van de World Online aandelen na bijna 12 jaar en een serie juridische procedures 43 euro per share plus 4 euro in compensatie en rente. Ze hebben lang moeten wachten, maar ze zijn beter af dan de speculanten die onder 30 euro per aandeel handelden.

De schikking en de finale kwijting eindigt een lange reeks van rechtbanksessies. In 2007 was er al een gunstige uitspraak voor de effctenbezitters, maar de banken hadden het er moeilijk mee. In november 2009 gaven ABN AMRO Bank (de afdeling is nu onderdeel van de Royal Bank of Scotland) en Goldman Sachs dat zij een te mooi plaatje hadden geschilderd van de waarde van World Online.

In 2010 werd een schikking bereikt van 11 miljoen voor de 12.000 investeerders van de Vereniging van Effectenbezitters. Een andere 5.000 kopers werden vertegenwoordigd door ConsumentenClaim.

Tot grote ergernis van vele beleggers is Nina Brink geen partner in de schikking. De banken worden verantwoordelijk gehouden voor het gebrek aan vermelding van de verkoop van aandelen door Nina Brink in de verkoopportfolio.

Met de uitbetaling in deze schikking komt ook een einde aan de internethype/internetgekte.