Posts tonen met het label Telfort. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Telfort. Alle posts tonen

zondag 9 augustus 2015

Dit jaar in digitaalverleden.nl

In 1997 

wordt WorldOnline verder uitgebouwd met Telfort. Deze telecomaanbieder, een combinatie van NS Telecom en British Telecom, vult met zijn verbindingen het netwerk van WorldOnline goed aan.



Meer info op pg. 255-256

Voor de introductie van internet was er reeds een informatie-industrie in Nederland. Het boek Toen digitale media nog nieuw waren geeft een overzicht  van die periode vanaf 1968 tot 1997. Bestel het boek a 29,95 euro (zonder verzendkosten) op http://bit.ly/1DYjRSN 
 

zondag 19 april 2015

Het korte leven van i-mode (2)

Het onderstaande stuk komt uit het artikelenarchief van Jak Boumans en is in 2002 geschreven voor de nieuwsbrief Telecombrief. De illustraties zijn toegevoegd voor herkenbaarheid.

KPN lanceerde in april 2002 i-mode met de doelstelling om aan het einde van 2002 niet minder dan 100.000 abonnees te halen en 1 miljoen in 2003. Daarna werd het stil, want KPN opperhoofd wilde rust in de tent. Voor half augustus zouden er geen mededelingen gedaan worden. Opvallend genoeg hield men zich eraan.

Maar geleidelijk kwamen de cijfers naar buiten.Eerst in combinatie met de cijfers van i-mode bij de Duitse KPN dochter E-Plus en het Belgische Base daarna cijfers alleen voor Nederland zonder E-Plus.

 Hoe verliep de marketingactie? Veel advertenties en reclame, zelfs op balen stro, die echter zo klein waren dat je ze nauwelijks vanuit een auto op de snelweg kon zien. En daarna kwam de lift naar beneden voor de prijs van het i-mode toestel. Om de zomerverkoop te stimuleren ging de prijs naar 149 euro. En tegen het einde van 2002 is er een i-mode toestel verkrijgbaar met drie maanden gratis toegang tot i-mode; drie maanden gratis dataverkeer (tot maximaal 10 MB per maand); geen eenmalige entreekosten van € 52,50; gratis carkit van 99 euro.

En nog net voor het jaareinde kreeg het 58.000 koppen tellende RABO personeel een riante aanbieding: een gratis toestel, 3 maanden gratis i-mode abonnement en 2 jaar gratis gsm abonnement. Niet minder dan 20.000 Rabo-medewerkers tekenden hierop in. KPN had met dank aan Rabo de doelstelling van 100.000 abonnees gehaald.

De nieuwe-mediatruckendoos
Men kan natuurlijk twisten of de 20.000 abonnees echte abonnees zijn en meegerekend kunnen worden voor de telling van het jaar 2002; tenslotte betalen de Rabo-medewerkers pas in 2003 het eerste i-mode abonnementsgeld. Maar afgezien hiervan is de bijtelling van Rabo-medewerkers een typische truck uit de niet zo nieuwe nieuwe-mediatruckendoos. Want hebben we dit niet eerder gezien.

Als we terug gaan in de geschiedenis van de nieuwe media in Nederland dan zijn er twee beruchte trucken. De eerste truck vond plaats in 1981 en werd getrokken door Bureau Viditel van de PTT. De videotexdienst Viditel had in het eerste proefjaar een abonneebestand van 30.000 abonnees opgebouwd. Veel van deze abonnees waren aangebracht door de Viditel informatieleveranciers, die in ruil voor elke abonnee 50 gratis schermpagina’s kregen. Maar na het proefjaar zou er voor de schermpagina’s betaald moeten gaan worden. Het was dan ook niet verwonderlijk dat meer dan 30 procent van de informatieleveranciers verdwenen tezamen met vele abonnees. Maar wonder boven wonder presenteerde Bureau Viditel hogere abonneecijfers in het najaar van 1981, terwijl de informatieleveranciers sterk dalende cijfers op hun paginatellers zagen.


De tweede truck werd gepleegd door Philips met de campagne voor CD-i. Philips Consumenten was vanaf  1992 bezig om CD-i in de Nederlandse markt te zetten. Het medium had last van de multimedia CD-ROM. Maar om uitgevers over te halen om op CD-i te publiceren, werden regelmatig verkoopcijfers van CD-i spelers gepubliceerd. Deze cijfers waren moeilijk te controleren, maar voor de uitgevers begon in 1995 duidelijk te worden dat er weinig CD-i spelers bij de consumenten stonden.. Wel stonden ze bij de wit- en bruingoedhandel in het rek. Deze onverkochte voorraad werd vrolijk meegeteld  bij de spaarzaam verkochte exemplaren. Ook hier merkten de uitgevers dat de verkoop van CD-i schijfjes nauwelijks in verhouding stond tot de opgaven van verkochte spelers.

In beide gevallen waren de cijfers opgeblazen. De informatieleveranciers en uitgevers, die de brandstof voor Viditel en CD-i schijfjes moesten leveren, verwonderden zich over de lage uptake van hun producten en gooiden uiteindelijk het bijltje erbij neer.

Gratis
Ook het gratis weggeven van telefoons en abonnementen is niet erg bevorderlijk voor het afname van diensten door abonnees. Want wie herinnert zich niet de gratis telefoonactie voor mobiel bankieren van de Postbank. Meer dan 250.000 telefoons werden gratis uitgezet, inclusief een beltegoed. De actie zou het m-bankieren moeten hebben bevorderen: opwaarderen van de telefoon, opvragen van het saldo, overmaken, telefonische betalingen en andere handelingen. Wat is er van terechtgekomen? Het telecombedrijf Telfort, nu O2, hield er een groot aantal marginale abonnees aan over, want voor veel abonnees was het toestel een tweede toestel (voor het geval dat…). Nog steeds moet het telefoon- en bankgebruik gestimuleerd worden met opwaarderingen en beltegoeden. De Postbank zelf is echter een ervaring rijker, maar ook een illusie armer, want nog geen 10 procent is echt mobiel gaan bankieren.

Effect
Zal deze marketing actie van KPN effect hebben op de ontwikkeling van i-mode? Intussen heeft i-mode er een concurrent bij gekregen in MMS (Multimedia Message Service). Deze dienst maakt en een snelle opmars o.a. door de eenvoudige betalingstructuur.

Zoals aangegeven zal het opblazen van cijfers ook effect hebben op de ontwikkeling van i-mode. Het zal het wantrouwen bij informatieleveranciers aanmoedigen. Cijfers zullen zij niet zonder meer vertrouwen en als de gebruikscijfers en inkomsten achterblijven zullen zij geneigd zijn om de handdoek snel in de ring gooien.

Ook het weggeven van toestellen en een paar maanden abonnement zal een terugslag hebben op de KPN i-mode actie. Potentiële abonnees of beter potentiële kopers van een i-mode toestel zullen zich bekocht voelen als ze voor een toestel moeten gaan betalen. Drie maanden gratis i-mode gebruik is bovendien lang genoeg om te leren hoe betaalde diensten te ontwijken.

donderdag 16 augustus 2012

Dossier World Online eindelijk dicht; einde internethype

Het heeft 10 jaar geduurd om een financiële schikking te bereiken en meer dan anderhalf jaar voordat de kopers van World Online aandelen hun aandeel eindelijk uitbetaald krijgen. Ze ontvangen nu 47 euro, waarin de originele aankoopprijs van 43,20 en de rente verdisconteerd zijn. Nu kan het  dossier World Online na 17 jaar gesloten worden. Daarmee wordt ook een einde gemaakt aan het toonbeeld van internethype en internetgekte van het begin van de jaren 2000. 

World Online kwam op het toneel, toen Planet Internet zich net begon te laten zien. Nina Brink, een zakenvrouw die in hardware had gehandeld, zag tegelijk de hamburgerketen vergelijking: waar een McDonalds is gevestigd, moet ook een Burger King zijn. In 1995 begon ze met het schrijven van een businessplan voor r een nieuwe internet service provider. Met haar relaties in de financiële en computer wereld ondernam ze actie. Ze stapte binnen bij de NS en eiste toegang tot het telecomnetwerk van de spoorwegen, dat tot 1995 het domein van NLnet was geweest. En ze vond er Telfort als partner. Verder keek ze naar de uitgeverswereld en wist de uitgeverij Audax te interesseren evenals de omroep TROS. Ze kon helaas uitgeverij PCM van de Volkskrant en NRC Handelsblad niet binnenhalen, aangezien de CEO, Theo Bouwman, niet met een belastingparadijs van doen wilde hebben.

Eind 1995 organiseerde Nina Brink een bijeenkomst om van Jim Clark, de oprichter van het browserbedrijf Netscape, de exclusieve rechten te krijgen voor de Netscape browser. Clark was in Nederland om zijn nieuwe zeewaardige jacht te inspecteren. Brink had ook de minister van Verkeer en waterstaat, Annemarie Jorritsma uitgenodigd om de bijeenkomst te openen.  Uiteindelijk koos World Online in 1996 voor Internet Explorer van Microsoft, aangezien Planet Internet had gekozen voor Netscape.

In mei 1997 kon World Online zich beroepen op 50.000 particuliere abonnees en 1500 zakelijke relaties. En het bedrijf beperkte zich niet tot Nederland, maar begon een netwerk uit te rollen in heel Europa, van Spanje, Frankrijk, België, Zwitserland en Denemarken. Het begon ook met overnames om het aantal gebruikers te verhogen. Zo nam het begin 1998 The Internet Plaza (TIP) over met 30.000 abonnees en groeide tot 140.000 abonnees. En de ambities waren hoog. Zo wilde het bedrijf in 1999 niet minder dan enkele miljoen abonnees hebben en 8 miljoen in 2002. “World Online is well positioned to take advantage of the fast internet developments in Europe: from a simple means of communication to a solid information-, entertainment- and commercial medium”, zei Nina Brink eind 1998. Maar om die ambitie waar te maken was er geld nodig, dat zou moeten komen uit een beursgang. Een grote campagne werd voorbereid. Het Zwitserse familiebedrijf Sandoz en het Nederlandse bedrijf Reggeborgh van de familie Wessels werden uitgenodigd als meerderheidsaandeelhouders. Abonnees, zelfs zij die alleen een gratis abonnement hadden, kregen prioriteit bij de verdeling van de aandelen. Het aandeel zou en moest een volksaandeel worden.

Op vrijdag 17 maart 2000 ging World Online naar de beurs en noteerde 43 euro per aandeel. Snel na de opening pikte het bedrijf 1,8 miljard euro op. De aandelen stegen boven de 50 euro, maar de dag erna ging de koers naar beneden. Toen de per rapporteerde dat Nina Brink haar aandelen voor de beursgang voor 6 euro aan vrienden en kennissen had verkocht, voelden beleggers zich bekocht. Het was het begin van het einde van World Online. De beursgang was gebakken lucht of een zeepbel. Op 13 april 2000 werd Nina Brink weggestuurd als CEO en werd World Online verkocht aan de Italiaanse ISP Tiscali voor een magere 5,5 miljard euro, slechts een fractie van haar aanvankelijke beurswaarde van 18 miljard euro. Ruwweg 150.000 kopers van aandelen verloren 3 miljard euro, volgens de Vereniging van Effectenbezitters.

(© 2000 Bert Driessen) 

Nu krijgen de oorspronkelijke kopers van de World Online aandelen na bijna 12 jaar en een serie juridische procedures 43 euro per share plus 4 euro in compensatie en rente. Ze hebben lang moeten wachten, maar ze zijn beter af dan de speculanten die onder 30 euro per aandeel handelden.

De schikking en de finale kwijting eindigt een lange reeks van rechtbanksessies. In 2007 was er al een gunstige uitspraak voor de effctenbezitters, maar de banken hadden het er moeilijk mee. In november 2009 gaven ABN AMRO Bank (de afdeling is nu onderdeel van de Royal Bank of Scotland) en Goldman Sachs dat zij een te mooi plaatje hadden geschilderd van de waarde van World Online.

In 2010 werd een schikking bereikt van 11 miljoen voor de 12.000 investeerders van de Vereniging van Effectenbezitters. Een andere 5.000 kopers werden vertegenwoordigd door ConsumentenClaim.

Tot grote ergernis van vele beleggers is Nina Brink geen partner in de schikking. De banken worden verantwoordelijk gehouden voor het gebrek aan vermelding van de verkoop van aandelen door Nina Brink in de verkoopportfolio.

Met de uitbetaling in deze schikking komt ook een einde aan de internethype/internetgekte.