Posts tonen met het label www. Alle posts tonen
Posts tonen met het label www. Alle posts tonen

dinsdag 30 april 2013

WWW software 20 jaar

Vandaag heeft de koningin in Nederland troonsafstand gedaan en is de nieuwe koning Willem Alexander ingehuldigd. Dit betekent dat voor minstens een generatie, ruwweg 30 jaar, er geen republiek zal komen.

Maar gelukkig voor de generatie van digital natives binnen de groep republikeinen valt er vandaag toch nog wat te vieren. Het is vandaag 20 jaar geleden dat het onderzoeksinstituut CERN in het Zwitserse Geneve de software voor de World Wide Web browser beschikbaar stelde aan iedereen zonder kosten.

De browser was ontstaan om het probleem van vindbaarheid in documenten op te lossen. Er waren weliswaar zoekprogramma’s voor tekst en numerieke documenten, maar zoeken in tekstdocumenten onderling, tussen tekst en illustraties en tekst, illustraties en muziek was nog steeds een schier onmogelijke opgave. Daarom begon men in Europa en de VS gericht te zoeken naar oplossingen.
 
 

© Collection Jak Boumans

 
In Europa zette Tim Berners-Lee, als onderzoeker verbonden aan het Europese Laboratorium voor deeltjesonderzoek CERN (Centre Européen pour la Récherche Nucléaire) in Génève in 1989 het eerste voorstel voor een nieuw soort software op papier. Centraal in het voorstel stond het begrip hypertext, een methode ontwikkeld door de Britse wetenschapper Ted Nelson om stukken tekstuele informatie aan elkaar te koppelen in plaats van informatie lineair of hiërarchisch via boomstructuren te ordenen. Berners-Lee breidde in feite hypertext uit tot hyperlink. Daardoor kwam ook multimedia binnen bereik, van tekst alleen naar tekst, beeld en geluid. Zijn ideeën voor het programma, browser genoemd, kregen handen en voeten toen drie componenten werden gerealiseerd: een gezamenlijke opmaaktaal, een protocol en een webadres.

In de wetenschappelijke omgeving van CERN werd al Standard Generalized Markup Language (SGML) gebruikt als opmaaktaal voor documenten. De Nederlandse collega van Tim Berners Lee bij CERN was Eric van Herwijnen en hij maakte een van SGML afgeleide set coderingen voor de opmaak van internetpagina’s, de basis voor HyperText Markup Language (HTML). Vervolgens kon een gebruiker door de combinatie van HTML en het HyperText Transfer Protocol (http) communiceren tussen verschillende webmachines. Verder kreeg de informatieleverancier een standaard adressering toegewezen met een Uniform Resource Locator (url).

Eind 1990 was de eerste versie van de software klaar en ging op proef binnen CERN. De verspreiding ervan voor ontwikkelaars buiten CERN begon vanaf 6 augustus 1991. En op 30 april 1993 werd de software vrijgegeven. Het World Wide Web was geboren.

In 1993 werkte een projectgroep van de Universiteit of Illinois aan de browser Mosaic, de eerste gratis beschikbare browser die kon omgaan met World Wide Web-pagina’s, zowel met grafische als tekstpagina’s. De browser werd in oktober 1993 gelanceerd. In 1994 maakte Marc Andreessen, een van de ontwerpers, een commerciële versie van de Mosaic-browser onder de naam Netscape. Met deze browser, die gratis was te downloaden, begon de wereldwijde opmars van internet.

zaterdag 6 augustus 2011

Webbrowser 20 jaar

Op 6 augustus 1991 lanceerde Tim Berners-Lee van het Europese onderzoekscentrum CERN in Zwitserland de webbrowser. Daarmee was het World Wide Web geboren. In het boek Toen digitale media nog nieuw waren – Pre-internet in de polder 1967-1997 wordt de  webbrowser ontwikkeling beschreven.

Via het ARPA-netwerk en geassocieerde netwerken zoals bit-net waren tot 1988 alleen berichten en bestanden over het netwerk verstuurd. Het netwerk functioneerde als een soort buizenpost, met verschillende soorten post (e-mail berichten, fi le transfer, usenet). Er waren weliswaar openbare bestanden beschikbaar om te raadplegen, maar die waren moeilijk te vinden.

De Next computer waarmee de eerste webpagina's gemaakt werden.

Om het probleem van vindbaarheid weg te nemen begon men in Europa en de VS gericht te zoeken naar oplossingen. In Europa zette Tim Berners-Lee, als onderzoeker verbonden aan het Europese Laboratorium voor deeltjesonderzoek CERN (Centre Européen pour la Récherche Nucléaire) in Génève in 1989 het eerste voorstel voor een nieuw soort software op papier. Centraal in het voorstel stond het begrip hypertext, een methode ontwikkeld door de Britse wetenschapper Ted Nelson om stukken tekstuele informatie aan elkaar te koppelen in plaats van informatie lineair of hiërarchisch via boomstructuren te ordenen. Berners-Lee breidde in feite hypertext uit tot hyperlink. Daardoor kwam ook multimedia binnen bereik, van tekst alleen naar tekst, beeld en geluid. Zijn ideeën voor het programma, browser genoemd, kregen handen en voeten toen drie componenten werden gerealiseerd: een gezamenlijke opmaaktaal, een protocol en een webadres. In de wetenschappelijke omgeving van CERN werd al Standard Generalized Markup Language (SGML) gebruikt als opmaaktaal voor documenten. Door een van sgml afgeleide set coderingen te maken voor de opmaak van internetpagina’s ontstond de HyperText Markup Language (HTML). Vervolgens kon een gebruiker door de combinatie van html en het HyperText Transfer Protocol (HTTP) communiceren tussen verschillende webmachines.

Eerste webpagina's gemaakt binnen CERN.

Verder kreeg de informatieleverancier een standaardadressering toegewezen met de Uniform Resource Locator (URL). Eind 1990 was de eerste versie van de browser klaar en ging op proef binnen CERN. Wanneer een pagina niet bestond of beschikbaar was verscheen de foutmelding 404 (= niet gevonden) op het scherm. Volgens de mythe zou een foutmelding naar kamer 404 van het instituut gaan, waar werd bekeken of er actie op de foutmelding genomen moest worden, maar kamer 404 bestond niet bij CERN. De foutmelding 404 is gewoon een onderdeel van de lijst van HTTP-statuscodes voor servers en browsers. De verspreiding van de browser buiten CERN begon vanaf 6 augustus 1991. Het World Wide Web was geboren.